Μεταμόρφωση

Η μεταμόρφωση , μια από τις πιο χαρακτηριστικές ιδιότητες του χρόνου (και του τόπου) σκάει σήμερα  δεκαεφτά νοέμβρη του σωτηρίου έτους 2015  με κάτι ελικόπτερα ν' ακούγονται στο βάθος. Και λιγάκι πιο κάτω απ' αυτό το βάθος κάτι ψίθυροι ανδρών και γυναικών μικρών παιδιών επίσης, φτιάχνουν τα υπόγεια ηχητικά εφέ της ιστορίας της Δύσης όπως αυτή κυλάει στις ράγες ετούτου του ντουνιά.

Γραμμές του τρένου σε έναν σταθμό στην ουγγρική πόλη Μπίτσκε

Η μεταμόρφωση λοιπόν  ήταν η αρχική ιδέα για τούτη την ανάρτηση αλλά πέρα απ' τα ειδυλλιακά τοπία με τρενάκια στην Ευρώπη που ακολουθούν, ήταν αδύνατο να επανέλθω (κάπως αλλιώτικη απ' ότι πριν τρία σχεδόν χρόνια) χωρίς να κάνω έστω κι αυτή τη μικρή νύξη γι' αυτό που συμβαίνει σε μια χώρα της Ανατολής. Με τα χεράκια των Δυτικών βουτηγμένα στο αίμα να "καλωσορίζουν" με δακρυγόνα και γκλόπ εκείνους που ξεσπίτωσαν. 

...
 

Από το καλοκαίρι στο φθινόπωρο  στη Σκοτία στη Glenfinnan Viaduct οι αλλαγές, η μεταμόρφωση και το τρενάκι που συνεχίζει το ίδιο δρομολόγιο:

 

Μύρισε καλοκαιράκι, μύρισε Βαν Γκογκ

Τα χρώματα του καλοκαιριού γυροφέρνουν στο κίτρινο κι ο Βαν Γκονκ τίμησε το χρώμα όσο κανείς άλλος ζωγράφος εις τους αιώνες των αιώνων της τέχνης ετούτης.

Το βιογραφικό του Βινσέντ βαριέμαι τώρα να το κάνω περίληψη, να πω μόνο πως ο συγκεκριμένος πίνακας λέγεται : "Bridges across the Siene at Ansieres" που παναπεί γέφυρες του Σικουάνα στην Ασνιέρ και φτιάχτηκε το 1887.

Το τρενάκι στη γέφυρα, κάτι βαρκούλες ξεκουράζονται στην όχθη και μια κόκκινη κυρία  περιφέρεται νωχελικά στο μονοπάτι δίπλα στο Σηκουάνα. Αν και το μέγεθος της μοναξιάς που αποπνέει ο συγκεκριμένος πίνακας κατ' εμέ, παίζει ανάμεσα στο έξτρα και το έξτρα-έξτρα λαρτζ, ας  ψωνίσει καθείς μας μονάχος του, αυτό που τον χωράει...

Σιδεριές (όχι μαλακίες)