Ο Μονέ (που έλεγα χθες), τόσο πολύ αγαπούσε τα τρένα που πήγε κι έμεινε δίπλα στο σταθμό του Saint Lazare για να τα 'χει απόκοντα και να τα ζωγραφίζει ξανά και ξανά. Μερικοί απ' τους πίνακες του, είναι η ίδια ακριβώς σύνθεση λίγο πιο σκούροι, λίγο πιο πρασινωποί ή πιο γαλάζιοι.
Μια άλλη του μεγάλη αγάπη, τα σύννεφα, δεν έπαιζε να τα βρει εκεί που σύχναζε. Μα, επειδή ήταν μάγκας κι ιμπρεσιονιστής, ακόμα κι όταν διαφωνούσε η πραγματικότητα μαζί του, αρκούσε ο ατμός, τα πινέλα και μια παλέτα για να συμφωνήσει ... και να πει κι ένα τραγούδι.
Έξω απ' το σταθμό του St. Lazare:
 |
| Extérieur de la gare Saint-Lazare vue vers les tunnels des Batignolles, 1877 |
 |
| La Gare Saint-Lazare les docks de l'Ouest, 1877 | | |
 |
| La Gare Saint-Lazare les voies devant la gare, 1877 |
 |
| La Gare Saint-Lazare les signaux, 1877 | |
Μέσα στο σταθμό:
 |
| La Gare Saint-Lazare, arrivée d'un train, 1877 | | | |
 |
| La Gare Saint-Lazare la ligne de Normandie, 1877 |
 |
| La Gare Saint-Lazare, arrivée du train de Normandie, 1877 |
 |
| Vue intérieure de la gare Saint-Lazare la ligne d'Auteuil, 1877 |
Η γέφυρα:
 |
| La Gare Saint-Lazare sous le pont de l'Europe, 1877 | |
 |
| Le Pont de l'Europe, Gare Saint-Lazare, 1877 |
