Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ray Bradbury. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ray Bradbury. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

20 Μαρ 2011

Fahrenheit 451

 Τα βιβλία απαγορευμένα, η μνήμη και η γνώση έγκλημα και η τηλεθέαση υπέρτατο αγαθό... Αυτή είναι η κοινωνική συνθήκη στο Fahrenheit 451 που παναπεί, τη θερμοκρασία που καίγεται το χαρτί. 

Αρχικά κυκλοφόρησε το 1947 με τίτλο " Bright Phoenix" και ήταν μια μικρή ιστοριούλα. Στη συνέχεια εμπλουτίστηκε και ξαναβγήκε το 1951 με τίτλο " The Fireman". Ως Fahrenheit 451 κυκλοφόρησε το 1953 όταν πια παραεμπλουτίστηκε κι έγινε μυθιστόρημα. 

 Περιγράφοντας ένα  φανταστικό κόσμο απόλυτης δυστυχίας, μια δυστοπία, όπως λέγεται απ' τους ειδικούς, το μυθιστόρημα του Ray Bradbury μαζί με το "1984" του Orwell και το " Brave New World" του Huxley  θα μπορούσαν να είναι  τριλογία  πάνω στον ολοκληρωτισμό ενός μέλλοντος ελεγχόμενου από τα τηλεοπτικά μέσα και την πολιτική της καταστολής στ' όνομα της κοινωνικής ειρήνης,  παύλα,  ασφάλειας. Το μυθιστόρημα κυκλοφόρησε μεσούντος του  μακαρθισμού και παρόλο που το υπονοούμενο πιο σαφές δε γίνεται, οι μάγκες δεν το 'πιάσαν,  κι έτσι γλύτωσε απ' την πυρά. 

Ο Montag , ο πρωταγωνιστής ,   δουλεύει στην πυροσβεστική υπηρεσία που, παρεμπιπτόντως έχει για σήμα τη σαλαμάντρα επειδή και καλά οι σαλαμάντρες δεν καίγονται. 



 Η δουλειά της πυροσβεστικής βέβαια δεν είναι αυτή που ξέρουμε αλλά να ψάχνει διάφορους περίεργους που διαβάζουν βιβλία και στη συνέχεια να μπουκάρει στα σπίτια τους να τα καίει. 








 Η καθημερινότητα είναι μες τη μιζέρια αλλά κανείς δε δείχνει να έχει συνείδηση  του πράγματος. Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι τελείως gtp ,  η ρουφιανιά τρόπος ζωής, η τηλεόραση  πανταχού παρούσα και οι παρουσιαστές ονομάζονται "συγγενείς" για να φαίνονται οικείοι και αγαπησιάρηδες. 
 






Τα προβλήματα του Montag ξεκινάνε τη μέρα που γνωρίζει την Clarisse, μια περίεργη συνεπιβάτισσα του στο αερότρενο, που μυρίζεται τη δουλειά του  επειδή βρωμοκοπά κηροζίνη. Η συνάντηση τους θα τον βάλει σε σκέψεις , κατάσταση σούπερ παράνομη στον κόσμο του Fahrenheit 451. Παράνομη - ξεπαράνομη ο τύπος αρχίζει να στροφάρει επικίνδυνα και ν' αντιμετωπίζει κριτικά  όσα βλέπουν τα ματάκια του. 



 













H συνέχεια έχει να κάνει μάλλον με την ψυχοσύνθεση του συγγραφέα,   που όπως λέει " Έχω κατηγορηθεί γι' αυτό το ειδεχθές έγκλημα που επισύρει την εσχάτη των ποινών : Έχω διαπράξει Αισιοδοξία" . 



Αλλά δεν πρόκειται να πω περισσότερα,  γιατί μετά θα βρωμάνε τα δικά μου τα χέρια κηροζίνη. 








 Το 1966 ο  François Truffaut το κάνει ταινία. Είναι η  πρώτη του έγχρωμη και  η  μοναδικη του στ' αγγλικά. Πρωταγωνιστές είναι ο Oskar Werner στο ρόλο του Montag και η Julie Christie που παίζει διπλό ρόλο, της συζύγου  (Linda) και της Clarisse. Οι φωτογραφίες είναι απ' την ταινία,  που κτγ μου είναι πολύ καλή μεταφορά του μυθιστορήματος. 




3 Μαρ 2011

Ο Δράκος του Ray Bradbury

Τον κύριο με τη μαυρόγατα αγκαλιά θα τον συναντήσουμε πολλές φορές εδώ μέσα  γιατί είναι υπεραγαπημένος μου. 

Γεννήθηκε το 1920 σ' ένα προάστιο του Σικάγο και έχει γράψει απίθανα μυθιστορήματα, νουβέλες και διηγήματα μυστηρίου, φαντασίας, τρόμου και επιστημονικής φαντασίας. 

Ίσως οι παλιότεροι να θυμούνται εκείνη την ωραία σειρά στην έιτις κρατική τηλεόραση, που ξεκίνησε μόλις ξεμείναμε από Zώνη του Λυκόφωτος.  Μικρές ιστορίες με απρόβλεπτο τέλος: "Ιστορίες του Μπράντμπερι" ή κάπως έτσι, λεγότανε. 

Ο Ray Bradbury αρνείται να ταξιδέψει μ' αεροπλάνο, λατρεύει (εκτός απ' τις γάτες) τα τρένα, και το '68 γράφει στο περιοδικό Life ένα άρθρο με τίτλο: " Όποιος είναι φίλος των τρένων, είναι και δικός μου φίλος

Η πρώτη αναρτησούλα λοιπόν , για το φίλο μου το Ray έχει να κάνει με ένα πολύ πολύ μικρό διηγηματάκι του.  Δημοσιεύτηκε το '55 στο περιοδικό Esquire και ο τίτλος του είναι " Ο Δράκος". 

Βρισκόμαστε στο Μεσαίωνα και δυο ιππότες έχουν αποστολή να σκοτώσουν ένα δράκο που  είναι τεράστιος και τρομακτικός, βγάζει καπνούς απ' τα ρουθούνια κι έχει ένα μόνο μάτι. Οι γενναίοι ιππότες τον παραμονεύουν και τον ακούν να πλησιάζει...

Το διήγημα στ' αγγλικά βρίσκεται εδώ. Το βιντεάκι παρακάτω είναι κόμικ φτιαγμένο από τον Edilberto Pineda πάνω στο Δράκο και θαρρώ πως θα είναι κατανοητό ακόμα και σε όσους δεν κατέχουν τα ηγγλέζικα: